200 მილიონი დოლარი პარფიუმერიის რეკლამისთვის? — "ქარიშხლიანი უღელტეხილის" ფენომენი

ემერალდ ფენელი ისეთი რეჟისორია, რომელიც ოთახში შემოდის, ყველა ავეჯს აწყობს ისე, რომ ფოტოზე იდეალურად გამოჩნდეს, და შემდეგ გეკითხება, მოგწონთ თუ არა თქვენი ახალი სახლი. შენ კი იმ სახლში არ ცხოვრობ.

"ქარიშხლიანი უფელტეხილი" ზუსტად ასეთი ფილმია: ყოველი კადრი იმდენად ლამაზია, რომ გული გიჩერდება. და მერე თავს იკავებ, სვამ ყავას და ფიქრობ — კარგი, მაგრამ რა ვიგრძენი?

იორკშირის ველები Gucci-ს სათვალეებით

ფენელმა თავად თქვა, რომ ფილმი "თინეიჯერი გოგონას გრძნობები უნდა აღედგინა, რომელიც ამ წიგნს პირველად კითხულობს". სანაცვლოდ მივიღეთ იორკშირის ველები, რომლებიც Vogue-ის გადაღების მოედანს ჰგავს, და სასიყვარულო სცენები, რომლებიც უფრო Charli XCX-ის კლიპს წააგავს (სხვათა შორის, Charli XCX-მა ფილმისთვის ორიგინალური ალბომი ჩაწერა — ეს ხომ ყველაფერს ამბობს ფილმის ესთეტიკაზე).

გადაღებები იორკშირ დეილსის ეროვნულ პარკში მიმდინარეობდა — სვეილდეილი, ლოუ როუს სოფელი, რიჩმონდის მახლობლად მდებარე რითის მამული. ინტერიერები Warner Bros.-ის სტუდიაში და კენტის 500 წლიან ნოულ ჰაუსში გადაიღეს. ეს ყველაფერი ეკრანზე ჩანს — ყოველი კედელი, ყოველი ხის ძელი, ყოველი სანთლის ალი სრულყოფილად არის განათებული.

პრობლემა? ემილი ბრონტეს "ქარიშხლიანი მწვერვალები" სრულყოფილებაზე არ არის. ეს წიგნი ტალახზეა, სისხლზეა, ისეთ სიყვარულზეა, რომელიც ადამიანებს ანადგურებს. ფენელის ვერსიაში კი ყველაფერი ისეთი სუფთაა, რომ ჰითკლიფს ფეხსაცმელზე ტალახის ერთი წვეთიც არ აჩნია.

ელორდი vs რობი: ვინ იმარჯვებს?

ჯეიკობ ელორდი ჰითკლიფის როლში საინტერესო არჩევანია. მასში არის ის ახალგაზრდული ენერგია და იდუმალი აურა, რომელიც ამ პერსონაჟს ესაჭიროება. როცა ეკრანზე ჩნდება, ნამდვილად გჯერა, რომ ეს ადამიანი ველურ ქარში გაზრდილია.

მარგო რობის კეთრინის როლში? აი, აქ რთულდება. კრიტიკოსები ამბობენ, რომ ეს "ცუდსა" და "არასწორად შერჩეულს" შორის განსხვავების იდეალური მაგალითია. რობი ტექნიკურად ყველაფერს სწორად აკეთებს — ემოციების სპექტრი სრულია, რეაქციები ზუსტია — მაგრამ ვერასოდეს გექმნება შეგრძნება, რომ ეს ის ქალია, რომელმაც ბრონტეს რომანი დაწერინა.

ეს ალბათ იმიტომაა, რომ რობი ზედმეტად კონტროლირებულია იმ როლისთვის, რომელიც სრულ კონტროლდაკარგვას მოითხოვს. კეთრინ ერნშოუ ის ქალია, რომელიც ფანჯარას გახსნის ქარიშხალში და იყვირებს. რობის კეთრინი ფანჯარას გახსნის, თმას გაისწორებს და მერე იყვირებს. პატარა, მაგრამ მნიშვნელოვანი განსხვავება.

მაინც, $200 მილიონი

და აქ მთავარი პარადოქსია: ფილმმა მსოფლიოში $200 მილიონი შეაგროვა. ბრონტეს ადაპტაციამ! 2026 წელს!

Rotten Tomatoes-ზე 58% — ანუ კრიტიკოსები გაყოფილები არიან. Metacritic-ზე 55 — "შერეული შეფასებები". მაგრამ მაყურებელი მაინც მიდის. და არა მარტო ტინეიჯერები (თუმცა ელორდი და რობი ამ აუდიტორიას ნამდვილად იზიდავენ) — არამედ ფილმის მოყვარულები, რომლებსაც სტილი და ესთეტიკა აინტერესებთ.

ფენელს ერთი ნიჭი უდავოდ აქვს: ის ფილმებს აკეთებს, რომლებზეც ხალხი ლაპარაკობს. "Promising Young Woman" დისკუსიას იწვევდა. "Saltburn" — კამათს. "ქარიშხლიანი უფელტეხილი" — ვნებიან უთანხმოებას. და კინოინდუსტრიაში ეს უფრო ფასეულია, ვიდრე 90%-იანი რეიტინგი, რომელსაც ხვალ ყველა დაავიწყდება.

ვისთვისაა ეს ფილმი?

თუ გინდა იორკშირის ველებზე ლამაზი ადამიანების ტანჯვა ნახო IMAX-ის ეკრანზე, Charli XCX-ის მუსიკის ფონზე — ეს შენი ფილმია. შენ კმაყოფილი დარჩები.

თუ წიგნი წაგიკითხავს და გინდა იგრძნო ის, რაც ემილი ბრონტემ 1847 წელს ქაღალდზე გადაიტანა — წადი და "მარტი დიდებული" ნახე. სერიოზულად. რეისმანის პანიკური შეტევები ბრონტეს ჰითკლიფზე მეტს გეტყვიან ადამიანური ვნების შესახებ.

ხუმრობა იყო. ნახეთ ორივე. სინამდვილეში ფენელის ფილმი ისეთი ვიზუალური გამოცდილებაა, რომელიც დიდ ეკრანზე ნახვას იმსახურებს. მხოლოდ ემოციურ კათარზისს ნუ ელით.

შეფასება: 6.5/10 — თვალებისთვის საჩუქარი, გულისთვის — საშუალო.

"ქარიშხლიანი უფელტეხილი" ქართულ კინოთეატრებში — იყიდე ბილეთი Kinoafisha-ზე